Description
İldar Abuzyarovun hekayələri insan münasibətlərinin ən ağrılı və gizli qatlarını açan mətnlərdir.
Onun nəsrində sevgi, ehtiras, tənhalıq, xəyanət və mənəvi boşluq bir-birinə qarışır. Qəhrəmanlar daim öz daxili uçurumları ilə üz-üzə qalırlar. Onlar yaxınlıq axtarırlar, amma yaxınlaşdıqca bir-birindən uzaq düşürlər. Abuzyarov liman şəhərlərinin dumanlı atmosferini, caz musiqisinin qaranlıq ritmini və insan bədəninin ehtirasını fəlsəfi düşüncə ilə birləşdirir. Onun personajları çox vaxt “sevgi” deyilən anlayışın saxtalığı ilə qarşılaşır və anlayırlar ki, insanı məhv edən bəzən nifrət yox, məhz sevgisizlikdir.
Müəllifin dili poetik, sərt və metaforalarla zəngindir. Hekayələrində dəniz, körpü, gəmi, yağış, caz və gecə obrazları insan ruhunun dağılmış vəziyyətinin simvoluna çevrilir.
Abuzyarovun nəsri həm emosional, həm də psixoloji baxımdan sarsıdıcı təsir bağışlayır və müasir insanın mənəvi tənhalığını bütün çılpaqlığı ilə göstərir.